سخنی با شما
بانام ویاد خدای متعال وسلام به پیامبران الهی بویژه خاتم الانبیاء حضرت محمد(ص) وائمه اطهار(ع)از امام علی(ع)تاآخرین ذخیره آنان حضرت امام مهدی(عج)ونایب برحقش حضرت
امام خامنه ای (حفظه اله تعالی) وسلام به روح پرفتوح حضرت امام خمینی (ره) وشهدای
عزیز اسلام وسلام به شما برادر وخواهر که نمیدونم کی هستی و از کجایی.بدینوسیله ما
توفیق یافتیم درراستای جنگ نرم وجهت اشاعه فرهنگ اسلام ناب محمدی (ص) وبعنوان
سرباز کوچک حضرت صاحب الزمان (عج) وبلاگ منتظر صابر را دردنیای اینترنت تهیه نمائیم ،امیدواریم شما عزیزان ما را از نظرات وانتقادات وپیشنهادات خود بهره مند سازید. به امید
روز ظهور حضرت  صاحب الزمان(عج). سلامتی اقا  امام زمان (عج)صلوات. یا امام زمان تو
را غايب ناميده‌اند، چون «ظاهر» نيستي، نه اينکه «حاضر» نباشي.
«غيبت» به معناي «حاضر نبودن»، تهمت ناروايي است که به تو زده‌اند و آنان که بر اين
پندارند، فرق ميان «ظهور» و «حضور» را نمي‌دانند، آمدنت که در انتظار آنيم به معناي
«ظهور» است، نه «حضور» و دلشدگانت که هر صبح و شام تو را مي‌خوانند، ظهورت
را از خدا مي‌طلبند نه حضورت را. وقتي ظاهر مي‌شوي، همه انگشت حيرت به دندان
مي‌گزند با تعجب مي‌گويند که تو را پيش از اين هم ديده‌اند. و راست مي‌گويند، چرا که
تو در ميان مائي، زيرا امام مائي، جمعه که از راه مي‌رسد، صاحبدلان «دل» از دست
مي‌دهند و قرار ازکف مي‌نهند و قافله دل‌هاي بي‌قرار روي به قبله مي‌کنند و آمدنت را
به انتظار مي‌نشينند...
و اينک اي قبله هر قافله و اي «شبروان را مشعله»، دراین آستانه  با دلدادگان ديگري
از خيل منتظرانت سرود انتظار را زمزمه مي‌کنيم.
تو را دوست دارم
تو آبي‌تر از آسماني، تو را دوست دارم
گل آويز اين بوستاني، تو را دوست دارم
چو عطر هوسناک گلهاي وحشي در اين دشت
هميشه رواني، رواني، تو را دوست دارم
تو با لحظه‌هاي قشنگ سحر مي‌زني موج
به دريايي از زندگاني، تو را دوست دارم
از آن سوي ديوارهاي بلند جنوبي
مرا همدل و همزباني، تو را دوست دارم
دعا مي‌کنم تا بيايي به ويرانه من
گل مهرباني نشاني، تو را دوست دارم
همين قدر مي‌دانم از تو که مانند خورشيد
جلودار اين کارواني، تو را دوست دارم
تو زيباترين‌هاي احساس را مي‌شناسي
تو اين باغ را باغباني، تو را دوست دارم
بهار نيست
آمد بهار و حيف که ما را بهار نيست
وين جرعه‌ها به کام دلم خوشگوار نيست
گفتم بهار آمد و پر شد جهان ز گل
ديدم نيامدي تو و گفتم بهار نيست